شعر و همزبانی. 1392 چاپ

این دفتر متضمن بعضی مقالات کوتاه درباه شعر و شاعری است. من اهل تتبع در ادبیات نیستم وبا شعر تفنن هم نمی کنم ولی گاهی دوستان و آشنایان که می بینند من درباره شعر و سیاست و تاریخ و فوتبال و ... می نویسم به اشاره و تلویح و گاهی به صراحت ملامتم می کنند که چرا به جای اینکه وقت خود را در کار اصلیم یعنی فلسفه صرف کنم به پراکنده کاری می گذرانم. این اشکال در ظاهر موجه است حتی من خود گاهی فکر می کنم که اگر یکسره وقت خود را صرف نوشتن یک تاریخ فلسفه که همواره در فکر آن بوده ام می کردم لااقل یک کتاب درسی برای دانشجویان نوشته بودم و کار و بارم از این که هست بهتر بود و چه بسا که در پناه غفلت پژوهش-های فلسفه با آسودگی زندگی می کردم ولی باز بنظرم می آید که اگر تاریخ فلسفه هم می نوشتم کتاب درسی نمی شد و برای من آسودگی نمی آورد زیرا خلجانی که مرا به نوشتن درباره سیاست و ادب و تاریخ واداشته است آنجا هم اثر خودش را می گذاشت. چنانکه وقتی کتاب «ما و تاریخ فلسفه اسلامی» را می نوشتم کمال سعی خود را بکار بردم که نویسنده در کتاب غایب باشد. اما چون نتوانستم نوشته ام با اینکه سراسر تعظیم فلسفه اسلامی بود در فلسفه رسمی جایی پیدا نکرد. فلسفه رسمی در کنار فلسفه حقیقی که باید پاسخ به مسائل زمان باشد میراث مشهور و مقبول اسلاف است. من هم به این میراث احترام می گذارم و خود را پرورده آن