صفحه اصلی بازتاب
یادداشت رضا سلیمان حشمت در روزنامه اطلاعات مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
سه شنبه, 27 تیر 1396 ساعت 11:23

جایزه‌ای به نام سالکی نامور در راه تفکر

در کشور ما چند سالی است که مطابق با شیوه‌ها و آداب مرسوم در مراکز علمی وپژوهشی و دانشگاه‌های جهان امروز باب آن گشوده آمده که جایزه‌ای را به نام یکی از بزرگان وسر آمدان در هر رشته از دانش‌ها وعلوم اختصاص می‌دهند تا آن را به پژوهشگران جوان و شایسته‌ی رشته‌های مربوطه در دوره‌های زمانی معین مثلاً هر یک سال اهدا کنند این آداب محمود و شیوه‌ی پسندیده را صلاح و فایده‌ای دوسویه و دوجانبه مطمح نظر است. از سویی گرامی‌داشت و بزرگداشتی محسوب می‌شود از عالم و دانشمند و پژوهشگری نامور زنده یا احیاناً فقید ـ که بحق گفته‌اند تجلیل از مقام عالم تجلیل از مقام علم است و چه مایه در روزگار ما که گویی همه چیز به کالا و مصرف آن بدل گشته تذکر به مقام منیع و رفیع عالمان و نگا‌ه‌داشت ایشان لازم‌تر می‌نماید ـ و از سوی دیگر تشویق پژوهشگران و محققان جوان و مستعد است تا دشواری‌ها و زحمات پژوهشی اصیل را برخود هموار سازند و می‌دانیم که بویژه امروزه علم و دانش جز با تحقیقات و پژوهش‌های جدید و نو حیات و سرزندگی و نشاط و رونق نمی‌یابد و دیگر صرف فضل و دانشوری کارساز و رهگشا نتواند بود .

 
یادداشت محمد جواد صافیان در روزنامه ایران مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
سه شنبه, 27 تیر 1396 ساعت 10:09

به بهانه اهداء جایزه دکتر داوری اردکانی

باوجود اشتیاق وسیع جوانان ایرانی اعم از دختران و پسران به ادامه تحصیل در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی دولتی، آزاد وغیرانتفاعی و گذراندن سطوح تحصیلی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و دکتری در همه رشته‌ها از پزشکی و مهندسی و علوم پایه و علوم انسانی و هنر و تحمل مرارت های زیاد جهت قبولی در کنکور‌های مختلف که به جای خود تحسین برانگیز و درخور ستایش است، اما پرسش‌هایی نیز از طرفی در خصوص انگیزه سعی وافر و تلاش وسیع داوطلبان برای تحصیل در دانشگاه‌ها و از سوی دیگر در خصوص نظام حاکم بر آموزش عالی کشور (فعلاً به آموزش و پرورش ابتدایی و متوسطه کاری نداریم) و نقیصه‌ها ، آسیب‌ها و ضعف‌ها و البته قوت‌های آن مطرح است.

 

 
جشن نامه میلاد هشت و پنج سالگی رضا داوری اردکانی/ 1 مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 24 تیر 1396 ساعت 11:24

متفکر فلسفه و فرهنگ

غلامرضا اعوانی: جناب دکتر داوری از شخصیت‌های بسیار مهم فرهنگی و فلسفی ایران در دوره معاصر هستند. سخن گفتن از فیلسوف و متفکر، آن هم متفکری بزرگ چون دکتر داوری در الفاظی اندک امری به غایت دشوار است و مصداق ریختن آب دریا در کوزه است. او فیلسوفی است که زندگی و آراء و افکارش ابعاد و ساحتهای مختلفی دارد که هر یک از آنها نیازمند بحث و ژرف کاوی و تأمل است و هر یک نوشتن یک یا چند کتاب را اقتضاء می‌کند که مسلما این مقدمه گنجایش آن را ندارد. بهتر آن است که به نحو مختصر به این پرسش پاسخ دهیم که چرا عنوان فیلسوف فرهنگ را برای دکتر داوری برگزیده ام؟!

 
جشن نامه میلاد هشت و پنج سالگی رضا داوری اردکانی/ 2 مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 24 تیر 1396 ساعت 11:22

پرورش چند نسل فلسفه

شهین اعوانی: همه ما بارها و بارها عباراتی را كه می‌خواهم خدمتتان ارائه كنم، در حال و هوای مختلف از استاد شنیده‌ایم. نمی‌خواستم فقط به شنیده بسنده كنم و به کمک حافظه مطلب را نقل کنم، لذا به دنبال جای پای این جملات در آثار استاد گشتم. مضمون آن در همه نوشته‌هایش بود ولی عین آنچه كه از ایشان شنیده بودم، نبود تا اینكه عبارات را در بخشی با عنوان «چرا فلسفه می‌آموزیم» در كتاب فلسفه معاصر ایران یافتم: «اگر از من به عنوان دانشجوی فلسفه بپرسند كه چرا فلسفه خوانده‌ام و بخواهم از موضع شخصی به این پرسش پاسخ بدهم، می‌گویم كه از این بابت خدا را شكر می‌كنم و اگر می‌شد كه دوباره جوانی را از سر گیرم، باز هم فلسفه می‌خواندم. نمی‌گویم از همه گذشته خود راضی‌ام و یا هرچه كرده‌ام به‌جا و درست بوده است، اما من از این كه فلسفه خوانده‌ام خشنودم و اگر فلسفه نمی‌خواندم نمی‌دانستم كه چه می‌كردم و چه برسرم می‌آمد... فلسفه هم پناهگاه بوده و هم درها را قابل تحمل كرده است.»

 
جشن نامه میلاد هشت و پنج سالگی رضا داوری اردکانی/ 3 مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 24 تیر 1396 ساعت 11:21

پرسشگر دردمند روزگار ما

محمد رجبی: تا آنجا که خوانده و شنیده و در زمانه خود دیده ام، اغلب کسانی که به فلسفه روی آورده اند یا از سر کنجکاوی بوده و یا غرور آنها با فراگیری مباحث مشکل فلسفه ارضاء می شده است. برخی آن را وسیله تشخص و تفاخر در برابر دیگران می پنداشته اند و بعضی هم صرفا تشخص و تفاخر در برابر دیگران می پنداشته اند و بعضی هم صرفا میراث مرحوم والد را حفظ کرده اند، چه در حوزه های علمیه قدیم و جدید خودمان و چه در دانشگاه های جدیدالتأسیس پس از مشروطه تاکنون، از میان صدها نفری که استاد شدند و قلم زدند، چند نفر صاحب رأی حکیمانه داشته و داریم که برای دردمندان اهل عمل که هیچ، دست کم برای اهل نظر مشکل گشا باشند.

 
جشن نامه میلاد هشت و پنج سالگی رضا داوری اردکانی/ 4 مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 24 تیر 1396 ساعت 11:19

با دكتر داورى

محمد رجبی: دومين‌بار است كه از من يادداشتى درباره‌ى استادم دكتر داورى خواسته‌اند. هر دوبار با فرصت كم و شتاب! آرزو داشتم و دارم در فرصت كافى با رجوع به آثار استاد، اداى دين كنم؛ان‌شاءالله. سال تحصيلى ٤٧-٤٨ بود. دانشجوى تازه وارد دانشكده‌ى ادبيات دانشگاه تهران بودم. ترم اول سال اول. تمام سال اولى‌ها دروس عمومى مشابهى داشتيم. سال بعد بنابر ميزان تقاضا و برحسب معدل، براى رشته‌هاى مختلف دانشكده‌ى ادبيات تقسيم مى‌شديم. مهم‌ترين درس اين دوره، فلسفه‌ى عمومى بود. در دو ترم تدريس مى‌شد. كل دانشجويان را به سه كلاس فلسفه تقسيم كردند كه توسط سه استاد تدريس مى‌گرديد.

 
جشن نامه میلاد هشت و پنج سالگی رضا داوری اردکانی/ 5 مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 24 تیر 1396 ساعت 11:18

فیلسوف توسعه نایافتگی

بیژن عبدالکریمی: همان گونه که از خود رضا داوری، آموخته ایم «تفکر جز در سایه تفکر امکان پذیر نیست»، لذا جامعه و نسلی که قدردان مآثر تاریخی و فرهنگی خویش نیست و بدتر از آن به دلایل گوناگون اجتماعی و تاریخی به جای مهرورزی به اصحاب تفکر و فرهنگ اش به بی مهری و کینه‌توزی می پردازد و به جای  برقراری دیالوگ با معلمان شان به تخریب شخصیت و تفکر آنان و به جای خوانش بهتر متن به ویران سازی آن مبادرت می ورزد هرگز آمادگی و شایستگی برای تفکر و امکانی برای برون شد از بن-بست ها و بحران هایش نخواهد یافت. حفاظت و پاسداری از ــ و صدالبته نه واگویی صرف ــ میراث و مآثر بزرگان حوزه  فرهنگ و نظر شرط لازم و ضروری تفکر، بل عین تفکر است.

 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 6 بعدی > انتها >>

صفحه 1 از 6