صفحه اصلی یادداشت
یادداشت رضا داوری اردکانی به مناسبت درگذشت فضل الله رضا مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

باسمه  تعالی

درگذشت استاد بزرگ و دانشمند و ادیب نجیب آقای پروفسور فضل الله رضا ضایعه ای است که تدارکش آسان نیست زیرا پروفسور رضا واجد صفاتی بود که جز در وجود نوادر جمع نمی شود. او که بیشتر عمر طولانی و پربرکت خود را در خارج از ایران گذراند، درد غربت را با رجوع به شعر و ادب و انس با زبان فارسی درمان می کرد. وقتی که با شهرت علمیش به وطن بازگشت و رئیس دانشگاه صنعتی شد و سپس به ریاست دانشگاه تهران رسید، در میان استادان هم کم و بیش این نگرانی وجود داشت که ایشان با محیط و شرایط مدیریت در ایران آشنا نباشد و چه بسا بخواهد به همان شیوه ای عمل کند که در اداره دانشگاه های اروپا و امریکا معمول است ولی چون با روح ایران آشنا بود، دیدیم که خردمندانه عمل کرد. یکی از کارهای مهمش که کمتر به اهمیت آن پی بردند و احیاناً در آن چون و چراها کردند، اعطای درجه دانشگاهی به مدرسان و دانشگاهیان نامداری بود که بر حسب مقررات اداری شرایط رسمی احراز مقام دانشیاری و استادی نداشتند. پروفسور رضا احترام دانش و ملاک دانشمندی را بر رعایت مقررات و رسوم اداری ترجیح داد و به بزرگانی چون محمدتقی دانش پژوه، احمد فردید، محمدابراهیم باستانی پاریزی و ایرج افشار و ... درجه استادی و دانشیاری داد و راستی چه بد بود که بگویند دانشگاه تهران چنین کسانی را از رسیدن به مقام دانشگاهی بازداشته است. دانشمندی که با فرهنگ و ادب انس داشت، قدر دانشمندان و صاحبنظران را نیز خوب دانست. کاش امثال او در میان ما فراوان بودند.از خوشوقتی های من یکی اینست که وقتی فرصت مطالعاتیم را در پاریس می گذراندم و ایشان سفیر ایران در یونسکو بودند توفیق ملاقاتی دست داد. اولین جمله ای که به من گفت این بود که «شاعران در زمانه عسرت» را خوانده ام. من غرق حیرت شدم که چگونه رئیس دانشگاه تهران فرصت کرده است نوشته یک دانشگاهی بالنسبه جوان و گمنام و موجزنویس را که در طی یک سال بیش از صد نسخه از کتابش به فروش نرسیده بود بخواند. پروفسور رضا دانشمندی جامع و کتاب خوان و کتاب خوانده بود و نه فقط در مهندسی بلکه در ادب و فرهنگ ید طولی داشت. خدایش رحمت کند که وجودش غنیمتی بود و نظیرش را در طی هفتاد هشتاد سالی که به کار علم و ادب مشغول بود کمتر دیده ایم و می شناسیم.

 
یادداشت رضا داوری اردکانی به مناسبت درگذشت مظاهر مصفا مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

هوالباقی

دکتر مظاهر مصفا ادیب و شاعر بزرگ و یکی از آخرین بازماندگان نسل شعر پرشکوه معاصر فارسی درگذشت و روح پاکش به لقای الهی پیوست. رحمت خدا بر او باد که شاعر بود و شاعرانه زندگی کرد و در کنج عزلت شاعرانه خود، بدعهدی زمانه سخن ناشناس را، با صبر و آزادگی آزمود. زمانه ای که در آن انسان در عرض اشیا قرار گرفته است و دیگر به شعر و شاعر نیازی ندارد.این ضایعه را به همه اهل ادب و فرهنگ و دوستداران زبان و شعر فارسی و به دانشگاهیان و خانواده گرامیش و بخصوص به همسر گرانمایه و دانشمندش استاد دکتر امیربانو کریمی فیروزکوهی و فرزند برومندشان آقای علی مصفا تسایت عرض می کنم.

 

 
یادداشت درباره کتاب پرسش از امکان امر دینی در جهان معاصر مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

جهان تجدد جهان دینی نیست

از اینکه چنین مجلسی برای نقد و بحث در مطالب کتاب مهم آقای دکتر عبدالکریمی منعقد شده است، بسیار خوشوقتم. کتاب متضمن مطالب دقیق و افکار عمیقی است که نباید توقع داشت به آسانی فهمیده شود و در معرض سوءتفاهم قرار نگیرد. حدود ۶۰ سال پیش یکی از فیلسوفان نامدار حوزه فلسفه تحلیلی مقاله‌ای در نقد هوسرل نوشت که در زمره مشهورترین مقالاتی قرار گرفت که در زبان انگلیسی در باب پدیدارشناسی نوشته شده است. معمولاً میان فلسفه تحلیلی و فلسفه به اصطلاح قاره ای کمتر هم سخنی وجود دارد اما سخنانی که اینجا شنیدید به یک اعتبار تأیید مطالب آقای دکتر عبدالکریمی با زبان فلسفه تحلیلی بود شاید از زبان فلسفه تحلیلی آسان تر می توان شنید که عصر جدید عصر سکولاریزاسیون است. مسئله اینست که آیا بانی وضعی که برای دین پیش آمده است، کوپرنیک و کانت و فروید بوده اند یا اینها مظاهر عصر تجددند؟ به نظر من اینها مظاهرند نه اینکه آنچه آورده اند به وجود فردیشان تعلق داشته باشد.

 

 
یادداشت به مناسبت درگذشت دکتر محمدامین قانعی راد مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

هوالباقی

دریغا که دکتر محمدامین قانعی راد استاد جامعه شناسی زود و بیهنگام این جهان را وداع گفت و به ملکوت پیوست. مرگ چنین خواجه نه کاری است خرد. دکتر قانعی راد دانشمند ممتازی بود. او روحی بلند و چشمی گشوده به اوضاع زمان و مسائل جامعه و کشور داشت و فارغ از تعلقها و مصلحت امدیشی های کوته بینانه میخواست این مسائل را دریابد. استعداد این را هم داشت که با احتیاط دانشمندانه قدم در راه اندیشه اصلاح اجتماعی بگذارد.  فیلسوف و شاعر تماشاگرند اما کار دانشمند بخصوص دانشمند علوم انسانی و اجتماعی صرفاً تماشاگری نیست. آنچه کارل مارکس در باب پراکسیس گفت اگر از زوائد ماتریالیسم تاریخی پاک شود شاید تعبیر مناسبی برای علم جامعه باشد یعنی علمی که در آن نظر نمیتواند بی تعلق به عمل باشد. دکتر قانعی راد میخواست مسائل جامعه کنونی را به قول ماکس وبر با تفهّم و نه صرفاً با تبیین دریابد. شایسته است که کارنامه علمی او را دوستان و شاگردانش تدوین کنند.   آنچه اکنون مسلّم می نماید اینست که او با تعلق خاطر به علم و پژوهش زندگی کرد. اقتضای تعلق به علم و معرفت، سادگی و فراغ از تکلفات و کوته بینی ها و مصلحت اندیشی های شخصی و گروهی است و انصافاً دانشمند فقید واجد این اوصاف بود.  این ضایعه را به خانواده گرامی و همکاران و دوستان و شاگردانش و به همه دانشگاهیان و اهل دانش تسلیت میگویم و شادی روان او را در پناه رحمت و غفران الهی مسئلت دارم.

 
یادداشت به مناسبت درگذشت دکتر احمد احمدی مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

هوالباقی

خبر درگذشت استاد دکتر احمد احمدی برای کسی که با او سابقه یک عمر دوستی داشته است نمی  تواند بسیار ناگوار و اندوهبار و تأسف  آور نباشد. این درگذشت مصیبتی بزرگ نه فقط برای خانواده و دوستان بلکه برای علم و فرهنگ ایران است. دکتر احمدی در حوزه و دانشگاه خوب درس خوانده بود و مهمتر اینکه دانشمندی به تمام معنی اخلاقی و دیندار بود اما اهل تظاهر نبود. در دانش و دانشمندی و حتی در کار فلسفه با اینکه جامع قدیم و جدید بود داعیه نداشت. طلب و جستجوی علم و معرفت را هرگز رها نکرد. آخرین باری که ایشان را دیدم گفت آدم پیر که می  شود تنبل هم می  شود. یعنی متأسف بود که چرا مثل زمان جوانی که خستگی نمی  شناخت نمی  تواند کار کند. رسم اینست که وقتی کسی از دنیا می  رود با چشم  پوشی می  گوییم «انّا لانعلم منه الّا خیراً و انت اعلم به منّا». در مورد دکتر احمدی به جرأت می  گویم که جز خوبی و حسن نیت و قصد خدمت در کارها از او ندیده  ام. دکتر احمدی یک دانشمند جامع بود. در تفسیر قرآن به دقایقی توجه داشت که اسلاف و معاصران کمتر به آنها التفات کرده بودند و البته شاگرد خاص و محرم و امین علامه طباطبایی و ویراستار تفسیر المیزان باید هم چنین دقت  نظرهایی داشته باشد. در فلسفه گرچه زیاد ننوشت اما آنچه نوشت خوب نوشت. اصراری هم در چاپ نوشته  های خود نداشت. پنجاه سال پیش برای یکی از استادان مقاله  ای به عنوان تکلیف کلاس نوشته بود. مقاله در باب اشعری و هیوم بود. استاد مقاله را شاید چون آن را تحقیقی یافته بود، به من داد که بخوانم. مقاله  ای بسیار خوب بود و با اینکه مضمون آن همواره تا آخر عمر ذهن حضرت استاد را مشغول کرده بود تا آنجا که من می  دانم هرگز آن مقاله یا صورت تفصیل  یافته  اش را چاپ نکرد. تواضع دکتر احمدی مثال زدنی است. او مرد بزرگ و ساده  ای بود. با صراحت سخنش را می  گفت و هر چه می  گفت از روی عقیده بود و البته شیرین زبان و خوش محضر هم بود. اکنون با درگذشت دکتر احمدی جامعه فرهنگی و دانشگاهی و البته حوزه علمیه قم و مخصوصاً فرهنگستان علوم عضوی مؤثر و استادی را از دست داده است که به دشواری می  توان نظیر و جانشینی برای او یافت. این ضایعه بزرگ را به همه صاحبان دانش و معرفت و دوستداران اخلاق و فضیلت و بخصوص به استادان و دانشجویان فلسفه و علوم انسانی و بالاخص به همسر و فرزندان گرانمایه  اش که جناب آقای دکتر وحید احمدی مقدّم آنان است، تسلیت عرض می  کنم. درود و رحمت خدا بر او باد که خوب و پاک زیست. اهل ریا و تظاهر نبود و همانطور زندگی و عمل کرد که می  گفت و می  اندیشید.

 
پیام به مناسبت درگذشت محمدعلی شیخ مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

باسمه تعالی

درگذشت استاد گرانمایه جناب آقای دکتر محمدعلی شیخ را به اعضاء خاندان بزرگ و گرامی شیخ و به بازماندگان فقید عزیز و به دانشگاهیان و دانشمندان و بخصوص به همکارانشان در دانشگاه شهید بهشتی تسلیت عرض می کنم. مرحوم آقای دکتر شیخ چه زمانی که نمایندگی مردم شوشتر در مجلس شورای اسلامی را به عهده داشتند و چه در دانشگاه همواره در پژوهش و تعلیم و در قانونگذاری منشأ آثار مهم بوده اند.

 
یادداشت درباره کتاب فوتبال و فلسفه مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

فوتبال و نظام فکری فیلسوفان

از دوست عزيز و گرانمايه‌ام، علي‌اصغر محمدخاني، تشكر مي‌كنم كه كتاب خواندني فوتبال و فلسفه را برايم فرستاده‌ايد. از دو روز پيش كه آن را دريافت كرده‌ام، حدود صد صفحه‌اي از آن را خوانده‌ام و اميدوارم هرچه زودتر تا پايان بخوانم. مي‌دانيد كه خيلي پير شده‌ام. شغل ديواني و توابع و لوازم آن هم هست. شب‌ها كه خسته به خانه مي‌روم حداكثر يكي، دو ساعت مي‌توانم كتاب بخوانم و مگر با چشم و گوش آهو گرفته هر شب چند صفحه مي‌توان خواند. اين يادداشت را مي‌نويسم تا بگويم بسيار خوشحالم كه اين كتاب خوب را براي نقد و معرفي برگزيده‌ايد. جمع خوبي مركب از فوتباليست فلسفه‌دان و فلسفه‌دان‌هاي فوتبال‌شناس هم با حضور مترجم، كتاب را نقد و معرفي مي‌كنند.

 
پیام به مناسبت درگذشت بزرگ نادرزاد مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

انالله و اناالیه راجعون

درگذشت دانشمند نجیب و مترجم توانا آقای بزرگ نادرزاد را به اهل فضل و فرهنگ و مخصوصاً به خانواده محترم ایشان تسلیت عرض می¬کنم و امیدوارم در پناه رحمت و غفران الهی باشند.

 

 

 

 
یادداشت رضا داوری اردکانی به مناسبت درگذشت مریم میرزاخانی مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

در سوگ پریشادخت جهان ریاضی

دختر نابغه ای که می خواست رمان نویس شود اما مانند فیثاغورث و افلاطون زیبایی را در ریاضیات یافت و خیلی زود چراغ فروزان دانش ایران و پریشادخت جهان ریاضی معاصر شد، زودتر از زود و بسیار بی هنگام از این جهان درگذشت. من به نمایندگی از فرهنگستان علوم این مرگ پر از درد و دریغ را به خانواده گرامی میرزاخانی و اهل دانش و دانایی در سراسر جهان و به همه مردم ایران که مفخر دانشگاه و دانش کشورشان را از دست داده اند، تسلیت می گویم.

 
پیام به مناسبت درگذشت استاد دکتر مهدی میراب زاده مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

باسمه تعالی

چند روز پیش دوست عزیز و دانشمندم استاد دکتر مهدی میراب زاده تنها و غریب از جهان چشم پوشید و به دیار باقی شتافت و کمتر کسی جز اعضاء خانواده و آشنایان و دوستان نزدیک از خبر درگذشت این استاد مطلع شد. من این چند کلمه را در عزای از دست دادن دوست دانشمندی که همه عمر را فارغ از هر سودایی صرف دانش و آموزش کرد، می نویسم تا این تأسف را هم اعلام کنم و بپرسم ما را چه شده است که دانشمند پیر و نجیب علم دوستمان از دنیا می رود و کسی باخبر نمی شود.

 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 بعدی > انتها >>

صفحه 1 از 5